Rozróżniamy kilka typów ludzi:
- czarodzieje
- mugolaki
- charłaki
- mugole
Źródłem historycznym nazywamy wszystko z czego możemy czerpać wiedzę, informację na temat człowieka. Są to więc wszystkie ślady działalności człowieka.
Źródła historyczne dzielimy na:
Materialne:
PISANE:
opisowe (pamiętniki, dzieła literackie)
narracyjne (kroniki)
normatywne (sprawozdania, protokoły)
epistolarne (listy)
hagiograficzne (opis żywota świętych)
biograficzne (żywoty cesarzy, królów, papieży)
epigraficzne (napisy na budowlach, skałach)
NIEPISANE:
wykopaliskowe (naczynia, ozdoby, uzbrojenie)
ikonograficzne (obrazy świętych)
obiekty architektoniczne (zamki, pałace)
dzieła sztuki (obrazy, rzeźby, pomniki)
Niematerialne (legendy, obyczaje, tradycje)
Periodyzacja jest to umowny podział czasowy dziejów świata na epoki i okresy historyczne. Pierwszego podziału dokonał profesor Christoph Keller, który zaproponował 3 epoki:
starożytność - do wstąpienia Konstantyna Wielkiego na tron w 306 r.
średniowiecze - od upadku Konstantynopola w 1453 r.
czasy nowożytne - po upadku Konstantynopola
Jednak owy podział był zbyt prosty i wiele historycznych zdarzeń zostało ominiętych. Obecny podział na epoki historyczne wygląda troszkę inaczej. W skróconej postaci (pomijając epoki przy prehistorii) wygląda on tak:
prehistoria - ok. 5 mln lat do 1 mln lat temu
starożytność - 3500 r.p.n.e. do 476 r.n.e.
średniowiecze - 476 r.n.e. do 1453 r.n.e.
nowożytność - od 1453 r.n.e. do połowy XIX w.
współczesność - od 1848 r. do teraz
Era to dłuższy okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem. Stanowi to podstawę rachuby czasu. W historii wyróżniamy dwie główne ery:
przed urodzeniem Chrystusa - a.Ch.n
po narodzeniu Chrystusa - p.Ch.n
Wiek = 100
Źródła historyczne dzielimy na:
Materialne:
PISANE:
opisowe (pamiętniki, dzieła literackie)
narracyjne (kroniki)
normatywne (sprawozdania, protokoły)
epistolarne (listy)
hagiograficzne (opis żywota świętych)
biograficzne (żywoty cesarzy, królów, papieży)
epigraficzne (napisy na budowlach, skałach)
NIEPISANE:
wykopaliskowe (naczynia, ozdoby, uzbrojenie)
ikonograficzne (obrazy świętych)
obiekty architektoniczne (zamki, pałace)
dzieła sztuki (obrazy, rzeźby, pomniki)
Niematerialne (legendy, obyczaje, tradycje)
Periodyzacja jest to umowny podział czasowy dziejów świata na epoki i okresy historyczne. Pierwszego podziału dokonał profesor Christoph Keller, który zaproponował 3 epoki:
starożytność - do wstąpienia Konstantyna Wielkiego na tron w 306 r.
średniowiecze - od upadku Konstantynopola w 1453 r.
czasy nowożytne - po upadku Konstantynopola
Jednak owy podział był zbyt prosty i wiele historycznych zdarzeń zostało ominiętych. Obecny podział na epoki historyczne wygląda troszkę inaczej. W skróconej postaci (pomijając epoki przy prehistorii) wygląda on tak:
prehistoria - ok. 5 mln lat do 1 mln lat temu
starożytność - 3500 r.p.n.e. do 476 r.n.e.
średniowiecze - 476 r.n.e. do 1453 r.n.e.
nowożytność - od 1453 r.n.e. do połowy XIX w.
współczesność - od 1848 r. do teraz
Era to dłuższy okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem. Stanowi to podstawę rachuby czasu. W historii wyróżniamy dwie główne ery:
przed urodzeniem Chrystusa - a.Ch.n
po narodzeniu Chrystusa - p.Ch.n
Wiek = 100
Tysiaclecie = 1000
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz